Bergamot: Calabria da yetişen bir turunçgil. Limondan daha yumuşak, portakaldan daha keskin; Earl Grey çayına kokusunu veren şey. Parfümlerin yarısından fazlasında üst nota olarak bulunur.
Neroli ve portakal çiçeği: Aynı ağacın çiçeğinden gelir; neroli damıtılır, portakal çiçeği çözücüyle alınır. Neroli daha temiz ve yeşil, portakal çiçeği daha tatlı ve balsıdır.
Süsen (iris): Kökü üç yıl kurutulur. Tatlı değildir: kuru, tebeşirli, pudralı. Parfümerinin en pahalı bitkisel hammaddelerindendir.
Vetiver: Bir otun kökü. Topraklı, dumanlı, hafif fındıksı. Haiti tipi temiz ve narenciyeye yakın, Java tipi daha isli.
Paçuli: Yaprakları fermente edildikçe yumuşar. Nemli toprak, kakao ve eski kitap arası. Yetmişlerin keskin paçulisiyle bugünkü yumuşatılmış paçuliyi karıştırmayın.
Tonka fasulyesi: Kumarin taşır; badem, vanilya ve taze biçilmiş ot arası tatlı bir koku. Fujer yapısının tabanıdır.
Misk: Bugün tamamen sentetiktir. Temiz çamaşır hissini veren şey. Bazı insanlar bazı misk moleküllerini genetik olarak koklayamaz.
Amber: Tek bir madde değil; labdanum, benzoin ve vanilyanın kurduğu sıcak bir taban.
Ödağacı (oud): Enfekte olmuş ağacın ürettiği reçine. Gerçeği çok pahalıdır ve ilk dakikalarda keskin olabilir; piyasadaki çoğu oud sentetiktir.